به نام خداوند بخشنده بخشايشگر

آن زمان كه آسمان ( كرات آسمانى) از هم شكافته شود، (1)

و آن زمان كه ستارگان پراكنده شوند و فرو ريزند، (2)

و آن زمان كه درياها به هم پيوسته شود، (3)

و آن زمان كه قبرها زير و رو گردد (و مردگان خارج شوند)، (4)

(در آن زمان) هر كس مى‏داند آنچه را از پيش فرستاده و آنچه را براى بعد گذاشته است. (5)

اى انسان! چه چيز تو را در برابر پروردگار كريمت مغرور ساخته است؟! (6)

همان خدايى كه تو را آفريد و سامان داد و منظم ساخت، (7)

و در هر صورتى كه خواست تو را تركيب نمود. (8)

(آرى) آن گونه كه شما مى‏پنداريد نيست; بلكه شما روز جزا را منكريد! (9)

و بى‏شك نگاهبانانى بر شما گمارده شده... (10)

والا مقام و نويسنده (اعمال نيك و بد شما)، (11)

كه مى‏دانند شما چه مى‏كنيد! (12)

به يقين نيكان در نعمتى فراوانند. (13)

و بدكاران در دوزخند، (14)

روز جزا وارد آن مى‏شوند و مى‏سوزند، (15)

و آنان هرگز از آن غايب و دور نيستند! (16)

تو چه مى‏دانى روز جزا چيست؟! (17)

باز چه مى‏دانى روز جزا چيست؟! (18)

روزى است كه هيچ كس قادر بر انجام كارى به سود ديگرى نيست، و همه امور در آن روز از آن خداست! (19)