| اخبار کسب و کار - دوشنبه ۰۸ مرداد ۱۳۸۶ |
| يک مدرس دانشگاه در گفتوگو با ايسنا: سرعت حرکت ايران به سمت کارآفريني کند است |
رشد سريع شهرنشيني و به دنبال آن مصرف گرايي و همچنين قيمت نازل محصولات کشاورزي در دوران قبل از انقلاب باعث کمرنگ شدن کارآفريني در ايران شده است.
دکترعليرضا ثنايي ـ محقق مهمان دانشگاه واسدا در ژاپن و عضو هيات علمي دانشکده محمد منتظري ـ در گفتوگو با خبرنگار اقتصادي خبرگزاري دانشجويان ايران(ايسنا) اظهار كرد: در گذشته دور فرهنگ کار آفريني در جامعه ما وجود داشته است و بسياري از افراد کار آفرين و مولد بودهاند اما امروز کارآفريني در ايران کم رنگ شده و جايگاه واقعي خود را از دست داده است.
وي افزود: يکي از دلايل را بايد در دوران قبل از انقلاب جستجو کرد چرا که با تبديل شدن کشور به بازار مصرف و صدور سرمايه کشورهاي غربي به ويژه آمريکا، توليد کنندگان داخلي از صحنه توليد خارج شدند.
ثنايي گفت: رشد شهرنشيني و مهاجرت از روستاها که منبع و توليد درآمد بودند و همچنين افزايش شيب جادهها از بنادر به داخل کشور باعث نابودي کار آفريني و توليد شد.
وي با اشاره به رشد مشاغل و درآمدهاي کاذب در اين دوران تصريح کرد: توزيع ناعادلانه ابزار توليد و دگرگوني فرهنگ کسب و کار و روزي حلال سبب کمرنگ شدن پديده کار آفريني در اجتماع شد و اين دور باطل تا به امروز نيز به اشکال مختلف تکرار مي شود.
عضو هيات علمي موسسه آموزش عالي محمد منتظري کارآفريني را تعهد انجام کار و يا ارائه خدماتي دانست که مديريت و ارائه آنها با ريسک همراه است و افزود: کارآفريني يک فرهنگ است شامل تعهد ريسک پذيري، مشيت انديشي، آينده نگري و استفاده موثر از فرصت ها و به طور عام به معني داشتن ويژگي هاي مثبت لازم براي نقش آفريني و اثر بخشي در اجتماع است.
ثنايي سپس به ارزيابي کار آفريني در ژاپن پرداخت و گفت: شرايط جغرافيايي اين کشور مانند محصور بودن در اقيانوس و همچنين بلاياي طبيعي از قبيل زلزله، طوفان و آتش فشان باعث شده تا مردم اين کشور نسل به نسل براي مبارزه و مقابله با اين شرايط آماده شوند و اصولا فرهنگ کسب وکار و کارآفريني بر جامعه حاکم است و اين پديده به امري اجتناب ناپذير و بومي تبديل شده است.
او همچنين بيان كرد: با توجه به اهميت امر آموزش در کشورهاي آسياي جنوب شرقي و به ويژه ژاپن، جامعه انعطاف پذير است و به راحتي خود را با شرايط جديد وفق مي دهد و ريشه توفيقات ژاپن بعد از جنگ جهاني را بايد در مقوله هايي چون آموزش و پرورش و کار آفريني و توليد جستوجو كرد.
محقق مهمان دانشگاه واسدا ژاپن ريشه پيشرفت همه جانبه در ژاپن را در پديده کارآفريني و مسئولت پذيري دانست و گفت: در طول چند دهه بعد از جنگ جهاني، ژاپنيها نه تنها توانسته اند تمام سهام شرکت هاي خود را که در اختيار کشورهاي اروپايي و فاتح جنگ بود خريداري کنند بلکه موفق به صدور سرمايه به بسياري از کشورها از جمله استراليا و آمريکا شدند.
وي ادامه داد: وجود کارگاههاي کوچک در ژاپن باعث رعايت نكردن اصول و مقررات نمي شود و همه خود را ملزم به رعايت مقررات مربوط به واحدهاي توليدي، خدماتي و محيط زيست مي دانند.
ثنائي در ادامه به مقايسه ايران با ژاپن پرداخت و گفت: بر خلاف ژاپن در ايران مشکلات فيزيکي و کمبود منابع طبيعي وجود ندارد و از هر نظر غني هستم و به همين دليل ضرورت بکارگيري و هماهنگي و مديريت جامع آنها حاصل نشده است و يا اگر هم اين طور بوده ضرورت هاي ارحج وجود دارد.
وي تاکيد کرد: امروزه بر کسي پوشيده نيست که اقتصاد تک محصولي و يا متکي به نفت نمي تواند اقتصاد مستقلي باشد، بنابراين بايد شيب جادهها را که مدتها از بنادر و مبادي ورودي به داخل کشور براي ورود محصولات خارجي بود، به سمت بنادر معکوس كرد و اين کاري بس بزرگ و شايسته است و شکي نيست که در ايران اين امر امکان پذير است.
ثنائي تنها نقطه مورد نگراني درباره آماده شدن شرايط براي رهايي از اقتصاد تک محصولي را سرعت کم تحولات دانست و گفت: با توجه به سرعت تحولاتي که در سطح جهاني جاري است، ممکن است اين مشکل باعث از دست دادن برخي فرصتها شود.
|
