معاون مركز ملي مطالعات اعتياد با اعلام اين كه حداقل 20 درصد مصرف كنندگان شيشه دچار جنون، خودكشي و فراموشي مي‌شوند، گفت: مصرف شيشه به جاي لاغري، فرد را چروكيده و پلاسيده مي‌كند.

آذرخش مكري در گفت‌و‌گو با خبرنگار اجتماعي فارس‌ افزود: مصرف شيشه شايد در نگاه اول باعث لاغري شود چون اشتهاي فرد را كور مي‌كند‌ اما عوارض آن به قدري شديد است كه عملاً ارزش آن را ندارد زيرا درصد قابل توجهي از مصرف كنندگان اين ماده كه حداقل 20 درصد آنان را شامل مي‌شود با مصرف شيشه دچار جنون، خودكشي و حالت‌هاي رواني شديد غير‌قابل بازگشت مي‌شوند.
وي ادامه داد: شيشه از جمله مواد محرك از خانواده آمفتامين‌هاست كه مصرف آ‌ن سيستم سمپاتيك بدن را دچار اختلال شديد مي‌كند و به علت ايجاد اضطراب و بي‌قراري بالا در عمل به جاي اين‌كه لاغري و زيبايي را براي فرد به ارمغان آورد باعث مي‌شود كه پوست فرد به سرعت پلاسيده و چروكيده شود.
وي گفت: مصرف شيشه براي لاغري مثل اين است كه فرد بخواهد تب كند و بيماري عفوني شديد بگيرد تا لاغر شود خوب، حاصل چنين كاري اين است كه چشم‌ها و صورت فرد هم گود مي‌رود و پوست او كاملاً خراب مي‌شود و فرد به قدري زشت و نافرم مي‌شود كه اگر چاق بماند به مراتب براي او بهتر است.
اين روانپزشك افزود: متأسفانه مصرف شيشه در تمام دنيا رو به افزايش ‌و اين يك مسئله جهاني است كه به خصوص در كشورهاي در حال توسعه مشاهده مي‌شود و همه كشورهاي جهان به خصوص آن‌ها كه جمعيت جوان بيش‌تري دارند بايد بيش‌تر نگران باشند.
وي گفت: شيشه يك ماده صناعي است كه توليد آن نيازي به كشت گياه خاصي ندارد و كافي است مواد شيميايي اوليه آن تهيه شود و با سنتز آن توليد شود و اين كاري است كه معمولاً در آزمايشگاه‌هاي غير‌مجاز كشورها انجام مي‌شود.
مكري اضافه كرد: مصرف شيشه به مراتب خطرناك‌تر از ترياك و مشتقات آن است، مصرف چند بار آن در درصد بسياري از مصرف‌كنندگان باعث جنون، حالات رواني شديد مانند حمله به ديگران، خودكشي و فراموشي مي‌شود و حداقل 20 درصد مصرف كنندگان اين ماده دچار عوارض شديد اين ماده مي‌شوند.
وي گفت: شيشه يك ماده مشتق از آمفتامين‌هاست، خود آمفتامين‌ها در شرايط بسيار خاص ممكن است با تجويز پزشك و با دوز بسيار كم مصرف دارويي هم داشته باشد اما قطعاً مصرف دارويي آن با دوز و غلظت بسيار كم‌تر از شيشه است.